AARSCHOT - Woensdagavond 23 juni organiseerde Jong VLD een informatievergadering over de verkeerssituatie in Aarschot, met uiteraard het actuele punt ‘de proefopstelling verkeersvrije Grote Markt’.

AARSCHOT - Jong VLD Aarschot organiseert een vergadering waarop alle inwoners die een zegje willen doen, pro of contra de nieuwe verkeersregeling, welkom zijn.

Jong VLD Aarschot organiseert aanstaande woensdag 23 juni een vergadering over de nieuwe verkeerssituatie in Aarschot. De vergadering zal doorgaan in één van de zaaltjes in café De Knoet.

“Gezien de verschillende opmerkingen en suggesties die we toekregen, hebben we beslist deze vergadering te houden. Zo krijgen de inwoners van Aarschot de kans om hun eigen pro’s en contra’s op de tafel te gooien. Schepen Christel Verlinden heeft alvast beloofd aanwezig te zijn op deze vergadering om alles wat toe te lichten.” zegt Jenna Mintiens van Jong VLD Aarschot.

Gwendolyn Rutten trekt de Kamerlijst voor Open VLD in het kiesarrondissement Leuven. Rutten was eind vorig jaar kandidaat-voorzitter van de partij, maar moest de duimen leggen voor Alexander De Croo. Hij trekt de Senaatslijst.

Rutten had zich enkele dagen geleden uitdrukkelijk als kandidaat-lijsttrekker geprofileerd. Het was echter de vraag wie aan het langste eind zou trekken: Rutten of Rik Daems, al lange tijd de kopman in de kieskring Leuven. Voorzitter De Croo heeft dus voor Rutten gekozen.

Als troostprijs krijgt Daems de derde plaats op de Senaatslijst. De Croo “wil Daems ook danken en zijn bewondering uitspreken voor de “geste” die hij deed om de verjonging en vervrouwelijking van de Leuvens lijst mogelijk te maken”, klinkt het in een persbericht. De Croo zelf trekt de Senaatslijst, de tweede plaats gaat naar een vrouw, maar wie dat wordt, is nog niet duidelijk.

De andere Open VLD-lijsttrekkers voor de Kamer zijn ook bekend. Minister van Begroting Guy Vanhengel wordt kopman in Brussel-Halle-Vilvoorde, Kamervoorzitter Patrick Dewael in Limburg. Kamerfractieleider Hilde Vautmans staat in Limburg op de tweede plaats.

Minister van Ondernemen Vincent Van Quickenborne trekt, zoals verwacht, de Kamerlijst in West-Vlaanderen. In Oost-Vlaanderen voert Mathias De Clercq de Kamerlijst aan, hij is al Kamerlid en schepen in Gent. In Antwerpen is minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom de kopvrouw. Dat werd eerder al bekendgemaakt.

Alle lijsttrekkers moeten nu een lijstvormingscomité samenstellen om een ontwerplijst te maken. Vrijdag moeten de provinciale besturen de Kamerlijsten goedkeuren, terwijl het partijbestuur die dag zijn fiat moet geven over de Senaatslijst. Zaterdag krijgen de leden het laatste woord over de lijsten tijdens een ledencongres.

Bron: deredactie.be

IEDEREEN VAN HARTE WELKOM

Het partijbestuur heeft maandag op voorstel van de nieuwe voorzitter Alexander De Croo beslist om Gwendolyn Rutten (foto Photo News) en Yves Deswaene op te nemen in het uitgebreid partijbestuur. Rutten was verliezend kandidaat-voorzitter, De-swaene maakte deel uit van het team van Marino Keulen.

Het nieuwe voorzittersteam gaat wekelijks overleggen met de nationale mandatarissen. Patricia Ceysens legt zich toe op de partijorganisatie en Vincent Van Quickenborne op de politieke lijn. Volgend jaar, na de wijziging van de statuten, worden zij ondervoorzitter van Open Vld. Tot dan is dat nog altijd oud-premier Guy Verhofstadt.

“Vlaanderen boert achteruit en de fundamenten van onze welvaart worden bedreigd”, waarschuwt Voka. Onder de slogan ‘Willen winnen’ hield de werkgeversorganisatie gisteren een congres. Volgens Voka tonen de ondernemingen nog te weinig een winnaarsmentaliteit. Ook voor de politiek is ze niet mals. De overheid moet een nieuw institutioneel kader creëren waardoor het overleg niet langer muurvast dreigt te zitten in talloze overlegstructuren.

Groen! is niet te spreken over de “zware en soms ongenuanceerde besparingen” van de Vlaamse regering op het vlak van economie, innovatie, onderwijs en milieu. De partij werkte daarom zelf een alternatief herstelplan uit: ‘VIA 2.Groen’. Dat moet via 1 miljard euro aan jaarlijkse investeringen de Vlaamse economie op een sociaal en milieuvriendelijk spoor zetten. Groen! begrijpt de keuze van de Vlaamse regering niet om pas na 2011 voluit te investeren.

Tussen Groen! en SLP, de Sociaal-Liberale Partij, zijn gesprekken aan de gang over samenwerking. Dat zou in de praktijk neerkomen op een opslorping van de SLP door Groen!. Op sociaal-economisch vlak liggen de standpunten dicht bij elkaar. Dat is minder het geval op communautair gebied.

Bij de jongste verkiezingen werd de SLP zo goed als van de kaart geveegd. De partij telt nog één federaal parlementslid, senator Geert Lambert. Zaterdag houden Groen! en de SLP partijraad. Dan kan de samenwerking worden beklonken.

De lokale besturen hebben genoeg van de “betutteling” door de Vlaamse overheid en ambtenarij, klinkt het bij de Vereniging van Vlaamse steden en gemeenten (VVSG). Burgemeesters van centrumsteden, onder wie Freddy Willockx (Sint-Niklaas), maar ook die van kleinere gemeenten ondervinden hinder van de “te grote sturingsdrang” door de overheid. De lokale besturen kunnen de massa regels en richtlijnen nog amper verwerken. Wel stellen ze vast dat het Vlaamse regeerakkoord beterschap belooft.

© 2009 Concentra

Jong VLD feliciteert kersvers Open Vld-voorzitter Alexander De Croo met
zijn verkiezing. Deze open verkiezingsstrijd heeft getoond welke kracht de
liberale partij uit haar interne democratie kan putten. De
voorzittersverkiezingen zijn een eerste stap om van Open Vld opnieuw de
leidende politieke formatie van het land te maken. Jong VLD wenst
Alexander in deze alle succes en zal daarbij blijvend haar steentje
bijdragen.

De voorbije maand heeft Jong VLD de kandidaat-voorzitters hier al een
memorandum over bezorgd. Als jonge liberalen willen we namelijk samen met
de voorzitter aan de volgende kernpunten werken:

• Open Vld moet meer aandacht hebben voor jongeren binnen de partij, zowel
via rekrutering, begeleiding als vorming;
• Open Vld moet haar duidelijke standpunten met passie en overtuiging
uitdragen, ook als die ingaan tegen de maatschappelijke consensus;
• Open Vld moet de banden aanhalen met bevriende organisaties en
academici, en samen met hen het liberaal draagvlak verbreden;
• Open Vld moet herbronnen tijdens een echt ideologisch congres, en de
uitgangspunten terug duidelijk stellen;
• Open Vld moet in haar naam het liberalisme terug centraal stellen:
Liberale Partij stelt duidelijk waar het om gaat.

Jong VLD is ervan overtuigd dat het liberalisme terug de leidende
ideologie kan worden. Deze voorzittersverkiezingen waren een eerste stap
in de goede richting. Jong VLD hoopt dat de partij zich nu verder
inhoudelijk kan herbronnen, en is bereid om hier de komende maanden ten
volle aan mee te werken.

Meer info: Philippe De Backer, Voorzitter – 0486/47.36.34 –
philippe.debacker@jongvld.be

Hoge score Alexander De Croo zorgt voor onrust in partij

Nu Gwendolyn Rutten is afgevallen, mogen Alexander De Croo en Marino Keulen onderling uitvechten wie Guy Verhofstadt opvolgt als voorzitter van Open VLD. Op het eerste zicht wordt dat een strijd van vernieuwing tegen ervaring, met Rutten als ‘kingmaker’.

Starten op het hoogste ambt, is de wereld op zijn kop

Marino Keulen,

Kandidaat-voorzitter

Open VLD

Keulen was op voorhand de favoriet in deze voorzittersrace, maar niemand ging ervan uit dat hij meteen al een onoverbrugbare kloof zou slaan. Dat is zaterdag ook uitgekomen: slechts 161 stemmen scheiden Keulen van nummer twee, Alexander De Croo. De zoon van ministers van Staat Herman De Croo liet niet na te onderstrepen dat de ‘vernieuwers’ 62 procent hebben gescoord: dat is zijn score opgeteld bij die van Rutten.

Ridders en jonkvrouw

De tactiek van de twee overblijvers is voorlopig identiek: Gwendolyn Rutten opvrijen in de hoop haar kiezers binnen te halen. Volgens Keulen staat hij dichtst bij Rutten: ‘Wij gaan alle twee voor een bredere partij, die meer inhoudt dan onze economische core business.’ Volgens Alexander De Croo is híj de nauwste geestesverwant. ‘Wij willen allebei de partij vernieuwen.’ En zowel Keulen als Rutten belooft plechtig dat Rutten (en de tweede verliezer) straks een prominente plaats in de nouveau VLD krijgt.

In het kamp van Rutten werd met bijtend sarcasme naar de middeleeuwen verwezen: hoe de ridders hoofs naar de gunst van de jonkvrouw hengelden. Maar het is voorlopig verloren moeite: Rutten geeft geen stemadvies. Met haar uitslag heeft ze wel een geweldige troef in handen, en kan ze zich opstellen als kingmaker. Ze heeft daarbij twee mogelijkheden. Ofwel vraagt ze voor zichzelf een plek op de hoogste partij-echelons, ofwel vraagt ze inhoudelijke toegevingen van haar twee tegenkandidaten. Wellicht komt daar vandaag pas duidelijkheid over. Gisteren wilde Rutten vooral haar hoofd leegmaken na de slopende campagneweken.

Wispelturig

Inmiddels is wel duidelijk wie de partijtop verkiest, en dat is zeer zeker niét Alexander De Croo. Zijn bijzondere uitslag - 35,7 procent - zorgt bij de klassieke machthebbers in de partij voor onrust. Dat heeft twee redenen: De Croo zou te wispelturig en onberekenbaar zijn om de partij te leiden, én hij heeft een absoluut gebrek aan ervaring. Dan waren Rutten of Keulen, die veel meer gepokt en gemazeld zijn in de partijwerking, een zekerder kaart. ‘Als De Croo wint dan wint hij. Maar je kunt niet ontkennen dat zoiets een risico inhoudt’, zegt een belangrijke liberaal.

Keulen trok zelf ook gretig die kaart, en was meteen ook scherper dan de voorbije weken: ‘Je mag ambitieus zijn, maar politiek is een stiel. Dat moet je leren. En starten op het hoogste ambt, dat is de wereld op zijn kop. Met Alexander De Croo gaat de partij een onzeker avontuur tegemoet.’ De Croo bleef er stoïcijns bij. Nee, hij heeft niet het gevoel dat het partijestablishment onrustig wordt en zich tegen hem keert. Hij blijft zich presenteren als vernieuwer. Zelfs al wordt daar binnen de partij smalend over gedaan, als ‘zoon van’ en met running mates Van Quickenborne en Ceysens, twee (ex-)ministers. ‘Straks ontkent hij nog dat hij de zoon van zijn vader is’, zeggen sommigen. ‘Misschien’, zegt De Croo, ‘kun je van mij zeggen dat ik een PVV’er ben. Ik sta namelijk voor vrijheid en vooruitgang, en ben gefocust op de hervorming van de arbeidsmarkt. Maar ik ben wel een kind van mijn tijd. Bovendien slaat mijn vernieuwingsboodschap ook op de bedrijfscultuur bij Open VLD, die te lang met te weinig scorende spitsen speelde. De partij is te veel het old boys’ netwerk, en dat moet eruit.’

Bron: het nieuwsblad 7/12/09

Marino Keulen of Alexander De Croo zijn nog in de running voor het voorzitterschap van Open Vld. Gwendolyn Rutten valt na de verkiezingen van vandaag af.Bij de voorzittersverkiezingen, waarbij de Open Vld-leden tot vandaag konden stemmen, haalde Marino Keulen 36 procent. Alexander De Croo kreeg 35 procent achter zijn naam,  Gwendolyn Rutten strandt op 27 procent en valt af.Aangezien geen enkele kandidaat meer dan de helft van de stemmen binnenrijfde, volgt volgende week een tweede ronde om uit te maken wie Open Vld gaat leiden

Bron: de morgen 5/12/09

Na een stevig debat tussen de drie kandidaat-voorzitters bij Open Vld blijkt dat vooral de jongere kandidaten Gwendolyn Rutten en Alexander De Croo op de steun van de jonge partijleden kunnen rekenen. Na afloop kregen zij elk 44 procent van de stemmen. De derde kandidaat Marino Keulen moest het stellen met 12 procent.
Dat de verkiezing van een nieuwe voorzitter ook de jongeren van Open Vld boeit, bewees het hoge aantal dat kwam opdagen op het partijhoofdkwartier in de Melsensstraat.

Orgaan met rechtstreeks verkozenen

De kandidaat-voorzitters traden elkaar vaak bij, maar verschilden even vaak van mening. Zo zou Gwendolyn de partijraad willen vervangen door een orgaan met rechtstreeks verkozenen. Keulen is het daar niet mee eens en vindt de huidige partijraad het perfecte instrument waarmee de basis zijn mening kwijt kan bij het partijbureau. Decroo meent dat je de partijleden automatisch meer inspraak geeft door met een gedurfd programma mensen naar congressen te lokken. ”Ik kies voor Gwendolyn”Alexander De Croo maakte wel geen te beste beurt door nu al bekend te maken dat hij bij een eventuele tweede ronde voor Gwendolyn zou kiezen. “Of ik hiermee nu al de handdoek in de ring gooi? Nee, ik antwoordde gewoon op een hypothetische vraag en betreur dat de andere kandidaat-voorzitters niet hetzelfde gedaan hebben”, klonk het. Keulen antwoordde op dezelfde vraag dat hij “niemand wil sturen in zijn keuze”. Rutten zei dan weer die keuze pas te zullen maken als ze na 5 december niet de winnaar blijkt te zijn. (belga/svm)

Bron: De Morgen

Zaterdag gaan bij Open Vld de stembussen open om een nieuwe partijvoorzitter aan te duiden. De drie kandidaten voor het leiderschap van de Vlaamse liberalen zetten voor ‘De Gedachte’ hun programma op scherp. Vandaag: Gwendolyn Rutten.

Strategie tegen de onverschilligheid

Gwendolyn Rutten

over de verandering van partij en land.

Gwendolyn Rutten is kandidaat-voorzitter Open Vld. Haar running mates zijn Dirk Van Mechelen en Dirk Sterckx.

Het was de zomer van 1999. De VLD nam de leiding van het land over. Verhofstadt in de Zestien. Het enthousiasme van de nieuwe ploeg was aanstekelijk en ik wilde meewerken, mij politiek inzetten.

Ik kon als jonge juriste aan de slag als medewerker van voorzitter De Gucht op de Melsensstraat. ’s Avonds reed ik van afdeling naar afdeling, leerde de buik van de partij kennen, de mensen en hun inzet waarderen. Ik mocht mee de pen vasthouden, dossiers verdedigen, de stiel leren.

Het waren boeiende jaren, maar ik wilde mijn eigen weg maken, los van de partij. Ik deed mee aan het veeleisende Europese examen, slaagde en kon beginnen bij de commissie Constitutionele Zaken van het Europees Parlement. Ook daar heerste een sfeer van optimisme. Onder het Belgisch voorzitterschap had Verhofstadt namelijk de definitieve stoot gegeven voor de nieuwe Grondwet. De Europese Conventie, met Valéry Giscard d’Estaing, Jean-Luc Dehaene en Giuliano Amato, schreef geschiedenis. En ik was erbij.

Ik heb er gezien hoe je met overtuiging, met zin voor argumenten en met gedrevenheid dingen in beweging kunt zetten.

Ik wil die gedrevenheid, dat vuur van ‘99, terugbrengen in onze partij, in mijn VLD. Maar ik heb met de jaren ook geleerd dat je er met enthousiasme alléén niet geraakt. De grondwet botste op een ‘neen’ van de burgers. En in de partij botsten de karakters die ons groot hadden gemaakt.

Harde lessen

Het deed mijn passie voor politiek niet verdwijnen, maar er veranderde wel iets. Ik zag in dat politiek niet alleen een zaak is van gelijk hebben, maar ook van gelijk krijgen. Ik verloor een stuk naïviteit maar ontdekte de kracht van de werkelijkheid. Die harde lessen kwamen van pas als kabinetschef bij de Vlaamse viceminister-president, eerst bij Fientje Moerman en daarna bij Dirk Van Mechelen.

De gedrevenheid om te veranderen (’de kracht’) samen met de nood aan een nuchtere kijk (’realisme’) drijven me vandaag als kandidaat-voorzitter. Het ergste vind ik dat onze partij de mensen onverschillig laat. Een partijvoorzitter moet in de eerste plaats een strategie hebben om dat probleem aan te pakken.

Mijn strategie en die van mijn twee running mates bestaat uit drie stappen: éérst verrassen en politiek opnieuw boeiend maken; tegelijkertijd betrouwbaar worden door op een ernstige en realistische manier aan politiek te doen en dan groeien, door duidelijk te maken welke veranderingen ons land nodig heeft. Dat is waar deze voorzittersverkiezingen om gaan.

Voor het grote publiek ben ik nog onbekend. Daar wil ik een troef van maken. Ik ben een verrassende kandidate. Ik vind het een goede zaak dat onze partij de komende jaren geleid zou worden door een jonge vrouw, moeder van twee kinderen.

Ik ben een nieuw gezicht op de politieke scène. Maar achter de schermen sta ik er. Ik heb de voorbije jaren mee onderhandeld over hoe we Vlaanderen schuldenvrij konden maken, over de bankencrisis, over de communautaire dossiers. Ik kreeg inzicht in de politieke verhoudingen binnen en buiten de partij.

Bondgenoten

Ik weet dat we bondgenoten nodig hebben om onze voorstellen er door te krijgen. We moeten dus niet afschrikken, maar uitleggen en overtuigen. Liberaal zijn, dat is een manier om in het leven te staan. Mensen kansen geven en niemand uitsluiten, mensen helpen die het moeilijk hebben, niet afgunstig of kleingeestig zijn, maar wel trots op wie vooruit gaat. Een rots in de branding zijn als het economisch stormt, omdat we op lange termijn durven denken.

Niet alleen onze partij, maar ook het land, onze regio Vlaanderen, heeft die nieuwe start nodig. De wereld is voorgoed veranderd door de financiële en economische crisis, maar we verzilveren de vergrijzing niet. We voelen dat het klimaat verandert maar we nemen daar gewoon akte van. Andere landen gaan vooruit en passen zich aan. Wij steken te veel ons hoofd in het zand. We zijn conservatief en bang van een veranderende wereld. Maar wie bang is, krijgt slaag.

We hebben realisme nodig om de problemen te zien en moed om ze aan te pakken. Als ik naar mijn kinderen kijk, dan zie ik dat het onze verdomde plicht is om ook aan de generaties na ons te denken. We hebben geen tijd te verliezen.

Ik wil onze partij versterken zodat we opnieuw de weg kunnen tonen. Ik kan daarbij rekenen op de sterke schouders van Dirk Van Mechelen en Dirk Sterckx, ernstige politici, bruggenbouwers voor wie de inhoud telt.

Met durf, moed en een realistische kijk op de wereld moeten wij het verschil kunnen maken.

De wereld is voorgoed veranderd door de financiële en economische crisis, maar we verzilveren de vergrijzing niet. We voelen dat het klimaat verandert maar we nemen daar gewoon akte van.

Bron: De Morgen